Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek I. T.o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawczyni nie wskazała w jakim zakresie składa wniosek.
Skarżąca w formularzu PPF wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem. Utrzymują się z dochodu w emerytur w łącznej wysokości 3 800 zł. (emerytura wnioskodawczyni to 1 300 zł.). Posiada dom (niewskazana powierzchnia), oraz połowę budynku o pow. 70 m2. Wnioskodawczyni dodała, że posiadane oszczędności przeznaczyła na remont budynku mieszkalnego.
Z uwagi na okoliczność, iż powyższe oświadczenie było niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, na mocy zarządzenia z dnia 15 stycznia br. wnioskodawczyni została zobowiązana do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w sprawie tj. do:
- - wskazania o jaki rodzaj pomocy wnioskodawczyni wnosi (zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w części, ustanowienie pełnomocnika - radca prawny/adwokat) – wskazano, że pkt 4 formularza PPF nie został wypełniony,
- - wyszczególnienia w przybliżeniu kosztów ponoszonych w związku z utrzymaniem domu: opłaty stałe (prąd, gaz, podatki, telefon, woda, ścieki, ubezpieczenie, inne) i utrzymania własnego z rodziną (żywność, ubrania, leki, itp.),
- - podania jakiej wielkości jest dom jednorodzinny w którym wnioskodawczyni zamieszkuje,
- - nadesłania dokumentu potwierdzającego wysokość emerytury wnioskodawczyni i jej męża,
- - wskazania czy wnioskodawczyni bądź jej mąż posiadają samochód, jeżeli tak należało wskazać model i rocznik, oraz koszty jego utrzymania,
- - nadesłania kopii dokumentów PIT za rok 2013 wnioskodawczyni i wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym,
- - wskazania czy wnioskodawczyni otrzymuje pomoc od rodziny, ew. osób trzecich, jeżeli tak należy wskazać na czym ona polega,
- - wskazania czy wnioskodawczyni otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, jeśli tak to należy nadesłać kserokopie ostatnich decyzji przyznających pomoc,
- - nadesłania kopii wyciągu bankowego wnioskodawczyni i wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym za trzy ostatnie miesiące.
Na wykonanie ww. zarządzenia zakreślono termin 7 dni pod rygorem rozpatrzenia wniosku tylko w oparciu o zgromadzone materiały.
Wnioskodawczyni nie wykonała zarządzenia.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika) następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, aby jej sytuacja materialna była tak trudna, aby kwalifikowała do przyznania prawa pomocy. Złożone przez stronę oświadczenie jest niewystarczające dla ustalenia faktycznych możliwości finansowych strony, a na wezwanie Sądu wnioskodawczyni nie przedstawiła żądanych informacji. Należy zaznaczyć, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia okoliczności i wskazania faktów uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Informacje posiadane przez Sąd są niepełne, a strona nie ustosunkowała się do wyjaśnienia tych wątpliwości. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.