Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. S. i Z. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 867/04.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2010 r. przyznano skarżącym W. S. i Z. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczono adwokata D. O. Pismem z dnia 30 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżących poinformował, iż nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, o czym powiadomił skarżących, sporządzając stosowną opinię. W piśmie tym oświadczył również, że jego mocodawca nie uiścił w całości kosztów udzielonej mu pomocy prawnej.
Skarga kasacyjna została jednakże sporządzona i wniesiona przez ww. pełnomocnika wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r. Sąd przywrócił skarżącym termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 i nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z pkt 1 cytowanego wyżej przepisu stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (lit. c).
Stosownie do art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 w zw. z art. 224 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.