Uzasadnienie
W dniu 26 stycznia 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek Z. i Z. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata z urzędu.
Wnioskodawcy wskazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Posiadają dom drewniany o pow. 56 m2. Dom ten wymaga ciągłej pielęgnacji. Posiadają również nieruchomość rolną w wielkości 30 arów. Z. K. jest osobą niepełnosprawną i otrzymuje z tego tytułu rentę z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 866,23 zł., która jest jedynym źródłem utrzymania wnioskodawców. Z. K. od 2004 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawcy nie wskazali posiadania innego majątku.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową Z. i Z. K. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawcy utrzymują się z niewysokiego dochodu i jego uszczuplanie, choćby na wydatki związane ze sprawą sądową, może narazić stronę na pogorszenie sytuacji życiowej. W tym stanie rzeczy uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z uwagi na alternatywne zakreślenie pełnomocnika (adwokat – radca prawny) wnioskodawcom przyznano pełnomocnika w postaci adwokata z urzędu.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).