Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2080/09

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Mariola Kowalska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Małgorzata Miron przewodniczący
Sędzia WSA Izabela Ostrowska przewodniczący
Agnieszka Ciszek protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2010 r.
Sprawa
sprawy ze skargi B. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę

Sentencja

  1. oddala

Uzasadnienie

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2009r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...]. Decyzją tą [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lipca 2005r. nakazującej B. G. rozbiórkę szopy drewnianej o wymiarach 4,30x 6,85m.

Powyższa decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005r. została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...].

W stosunku do decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006r. było prowadzone postępowanie nieważnościowe określone w art. 156 § 1 kpa zakończone decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...]. Prawomocnym wyrokiem z dnia 9 grudnia sygn. VII SA/Wa 1230/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009r. złożyła B. G. Wniosła o uchylenie bądź stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako naruszającej interes prawny skarżącej. W uzasadnieniu wskazała, iż wbrew sentencji decyzji rozbiórkowej budynek nie jest szopą, ponieważ nie ma dachu. Skarżąca złożyła do organu wniosek o możliwość przykrycia tego budynku, z tego tez powodu wnosi o uwzględnienie skargi.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, z tym, że organ zgodnie z zapisem § 3 wyżej cytowanego przepisu odmawia wszczęcia postępowania, gdy wystąpi niedopuszczalność wszczęcia z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych (patrz m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 01.07.1998 r. sygn. akt III SA 1342/97; wyrok NSA z dnia 22.09.1999 r. sygn. akt IV SA 1400/97).

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji zasadnie wskazał, iż nie jest możliwe wszczęcie postępowania określonego w art. 156 kpa w stosunku do decyzji administracyjnej wydanej w I instancji w sytuacji gdy w sprawie została wydana co do tej decyzji w oparciu o art. 138 kpa decyzja organu odwoławczego.

Wskazać należy, iż decyzja organu I instancji w takim przypadku nie ma samodzielnego bytu prawnego, zaś w obrocie prawnym funkcjonuje łącznie z decyzją organu odwoławczego. Ponadto z konstrukcji przepisu art. 138 kpa wynika, iż organ II instancji utrzymując w mocy decyzję organu I instancji zobowiązany był do ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie, a zatem do zbadania prawidłowości i kompletności zgromadzonego w aktach materiału dowodowego i do jego ponownej oceny prawnej.

Jeżeli w toku postępowania nadzwyczajnego, w tym przypadku nieważościowego, organy administracji uznały decyzję organu odwoławczego wydaną w postępowaniu zwykłym na mocy art. 138 § 1 pkt 1 kpa za decyzję prawidłową, to tym samym przesądziły również o prawidłowości decyzji organu I instancji. W niniejszej sprawie jak wskazano wyżej, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] maja 2008r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] o nakazie rozbiórki. Prawidłowość stanowiska organu potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym obecnie wyrokiem z dnia 9 grudnia sygn. VII SA/Wa 1230/08 oddalającym skargę B. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r. Z tego tez powodu ponowne badanie decyzji, która w istocie została skontrolowana zarówno przez organy nadzoru budowlanego, jak i sąd administracyjny jest niedopuszczalna. W przypadku przeciwnym doszłoby bowiem do sytuacji objętej przepisem art. 156 § 1 pkt 3 kpa, a zatem do ponownego rozstrzygania sprawy już uprzednio rozstrzygniętej w postępowaniu administracyjnym.

Odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego na podstawie art. 157 § 3 kpa w niniejszej sprawie jest zatem prawidłowa, a kontrolowana przez Sąd decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009r. prawa nie narusza.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skargę oddalił

Pod tą sygnaturą także: dokument z 30 lipca 2012 r., dokument z 29 października 2010 r., dokument z 20 września 2010 r., dokument z 24 czerwca 2010 r., dokument z 18 lutego 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.