Uzasadnienie
Wspólnota Mieszkaniowa [...] z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2013r. Nr [...] i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 Prawa budowlanego nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej [...] z siedzibą w W. wykonanie w terminie 18 miesięcy, od dnia doręczenia decyzji obowiązku doprowadzenia kominów wentylacyjnych znajdujących się na tarasach przynależnych do lokali mieszkalnych nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] oraz do lokali mieszkalnych nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. do stanu zgodnego z prawem tj. § 152 ust. 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.).
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony skarżącej brak było podstawy materialnoprawnej do jej wydania. Zatem z tych względów zaskarżona decyzja w ocenie skarżącej nie powinna być wykonywana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń - wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać jedynie twierdzenie skarżącej, iż brak było podstawy materialnoprawnej do wydania zaskarżonej decyzji. Powyższe nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli z prawem zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.
W postanowieniu z dnia 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Kierując się powyższym, Sąd uznał, iż rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek nie może być pozytywnie załatwiony. Skarżąca nie wykazała bowiem okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Takie stanowisko Sądu jest zgodne z obowiązującym orzecznictwem. W postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. (sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "nie można w sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku jakichkolwiek okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (...)". W konsekwencji w przywołanym postanowieniu NSA przyjął, że postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku strony w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.