Uzasadnienie
W dniu 13 października 2017 r. (data stempla pocztowego) E. C., reprezentowana przez P. C., wniosła w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [....] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
W piśmie z dnia 20 września 2017 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa (obecnie Minister Inwestycji i Rozwoju) podał, że skarżąca pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej do Sądu decyzji Wojewody [...] z dnia [....] czerwca 2017 r. nr [....].
Następnie, Minister Infrastruktury i Budownictwa w piśmie z dnia 11 grudnia 2017 r. wskazał, że decyzją własną z dnia [...] października 2017 r., znak: [....], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [....] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [....] i podał, że prowadzone jest postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] października 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności aktu, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Powyższą regulacją ustawodawca uznał za dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, jednak stwierdził, że wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym stanowi czasową przeszkodę w rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. Przywołane uregulowanie ma na celu zachowanie pewności obrotu prawnego, a jego nie uwzględnienie prowadzi do wadliwości wydanego w takich warunkach wyroku (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, Legalis).
Tym samym w przypadku zbiegu postępowania sądowego i nadzwyczajnego postępowania administracyjnego pierwszeństwo powinno mieć zawsze postępowanie administracyjne. Za stanowiskiem takim przemawia przede wszystkim to, że wydanie przez sąd prawomocnego wyroku wiąże wszelkie organy państwowe i wyklucza możliwość wydania sprzecznego z nim rozstrzygnięcia przez organ administracji, natomiast niekorzystne dla strony zakończenie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego nie wyklucza możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego i ponownego skontrolowania legalności decyzji ostatecznej (por. Z. R. Kmiecik, Zbieg nadzwyczajnego postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego, [w:] Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, lex 2014).
Określona w art. 56 p.p.s.a. przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wystąpiła w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 21 czerwca 2017 r., a zatem jeszcze przed wniesieniem przez skarżącą skargi do Sądu, co miało miejsce w dniu 13 października 2017. (data stempla pocztowego), do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wpłynął wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [....] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Skoro skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu po złożeniu wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, to zgodnie z art. 56 p.p.s.a postępowanie sądowe należało zawiesić.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 56 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.