Uzasadnienie
W dniu 29 kwietnia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo J. L., w którym wniosła o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ewy Machlejd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do uregulowań art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 powołanej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między sędzią a jedną ze stroną lub jej przedstawicielem istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu.
Przepisy art. 18 i 19 p.p.s.a dotyczące wyłączenia sędziego są uznawane za gwarancję procesową zasady obiektywizmu i bezstronności orzekania. Pierwszy z tych przepisów wymienia enumeratywnie przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy jako tzw. przesłanki bezwzględne. Z kolei art. 19 p.p.s.a zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia sędziego. Zapewniają one odsunięcie od rozstrzygania w sprawie osób, co do których zachodzą okoliczności mogące budzić wątpliwości co do ich bezstronności.
Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ewy Machlejd, nie pozostaje ona ze stronami postępowania sądowoadministracyjnego w takim stosunku, który uzasadniałby jej wyłączenie na podstawie art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu wnioskodawczyni nie wskazała przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych.
W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.