Uzasadnienie
Pismem z 18 czerwca 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) E. T. i J. T., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów i Gospodarki z 11 maja 2026 r. znak DLI-I.7620.30.2023.KJ.21(WA). Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącej E.T. 18 maja 2026 r. Zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który to termin upływał skarżącej E. T.z dniem 17 czerwca 2026 r.
Zarządzeniem z 14 lipca 2026 r., Sąd wezwał solidarnie skarżących E.T.i J.T. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto zarządzeniem z 14 lipca 2026 r., Sąd wezwał skarżącego J.T. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono skarżącym 24 lipca 2027 r. (k. 32 i 33 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a stanowi, że sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Przepis art. 46 § 1 p.p.s.a, wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony.
Na podstawie art. 47 § 1 i § 2 ww. ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w Sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych; odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której stwierdzono, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez Sąd.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że skarga E. T. do Sądu została nadana w urzędzie pocztowym 18 czerwca 2026 r. (zgodnie z datą stempla pocztowego na kopercie, k. 9 akt sądowych) – zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upłynął z dniem 17 czerwca 2026 r.
Nadto skarżąca E. T. nie uzupełniła wskazanego w wezwaniu (k. 22 akt sądowych) braku formalnego skargi w postaci nadesłania 2 odpisów skargi co powoduje, że w sprawie zaistniała także podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym skarga skarżącej E. T. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a.
Ponadto zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 14 lipca 2026 r. wezwano skarżącego J.T., do nadesłania 2 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono skarżącemu J.T. w dniu 24 lipca 2026 r., zatem termin do uzupełnienia braków upływał 31 lipca 2026 r.
Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że skarżący J. T. nie uiścił wpisu od skargi oraz nie uzupełnił braków formalnych skargi - skarga ww. skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a..
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę E. T. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., zaś skargę J.T. na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.