Uzasadnienie
J. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] maja 2026 r., znak: [...] w przedmiocie uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Wezwaniem z dnia 13 lipca 2026 r., doręczonym przy piśmie z dnia 21 lipca 2026 r., strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. wskazania numeru PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł.
Strona skarżąca odebrała przedmiotowe wezwania dnia 27 lipca 2026 r. Wskazanych braków nie uzupełniono w terminie.
Pismem z dnia 4 sierpnia 2026 r. skarżący uzupełnił wskazane braki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Przesłankami tymi są m.in. wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2 ww. przepisu) i nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3 ww. przepisu).
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Dalej oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona braki formalne w postaci niepodania numeru PESEL skarżącej oraz nieuiszczenia wpisu.
Obowiązek podania numeru PESEL wynika z treści art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym sprzeciwu), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązania do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
Konieczność uiszczenia wpisu sądowego wynika zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych czy fiskalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem.
W niniejszej sprawie wezwaniem z dnia 13 lipca 2026 r. zobowiązano stronę skarżącą do podania numeru PESEL skarżącego oraz uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Strona skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie dnia 27 lipca 2026 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął więc w dniu 3 sierpnia 2026 r. Wskazane braki nie zostały jednak uzupełnione.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wpis został zwrócony w oparciu o art. 232 § 2 p.p.s.a.