Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek E. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Ma 62 lata. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1492,22 zł. Do majątku trwałego wnioskodawczyni zaliczyła nieruchomość – dom o pow. 328 m2 oraz działkę rolną o pow. 0,89 ha. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi miesięczne koszty z tytułu opłat na prąd i gaz w wysokości około 700 zł. Dodała, że spłaca miesięcznie kredyt w wysokości 3 329,28 zł. W spłacie kredytu i bieżących opłatach stronie pomaga syn D. L. Na potwierdzenie wskazanych okoliczności strona załączyła wyciąg bankowy za sierpień 2010 r. oraz kserokopie rachunków za prąd i gaz.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. L. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i opłacić zawodowego pełnomocnika. Wydatki życiowe strony obciążone są spłatą kredytu, z tego względu wnioskodawczyni nie może się samodzielnie utrzymać i w utrzymaniu stronie pomaga syn. Fakty te wskazują na to, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.