Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lipca 2012 r. skarżący A. P. i M. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] maja 2012 r., Nr [...]. Ostatnio wymienionym postanowieniem nałożono na skarżących obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej prawidłowości wykonanych robót budowlanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...].
Jednocześnie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. We wniosku zostało podniesione, że ewentualne wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez poniesienie kosztów sporządzenia oceny technicznej wskazanej w postanowieniu PINB.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.
Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Kierując się powyższym Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie w swojej istocie nie wywołuje żadnych skutków, które w jakikolwiek sposób mogłyby spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy bowiem zauważyć, iż zaskarżone postanowienie ogranicza się do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W tym miejscu należy wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, iż w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy uzasadniające zastosowanie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Z wymienionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do pozytywnego załatwienia rozpoznawanego wniosku.
W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.