Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. R. K. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013r., znak: [...], którym odmówiono stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012r. Nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] wymierzające R. K. karę w wysokości 10 000,00 złotych z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania pomieszczeń w dobudowanej części budynku mieszkalnego realizowanej na działce nr [...] w miejscowości K..
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpatrywanym przypadku skarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 października 2013r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął skarżącemu z dniem 6 listopada 2013 r.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wysłana do organu w dniu 4 grudnia 2013r. (data stempla pocztowego), zatem z uchybieniem ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a skargę jako spóźnioną należało odrzucić.