Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podpisany przez A. M. Oświadczenie to zostało uzupełnione wyjaśnieniami złożonymi na wezwanie Sądu.
W formularzu PPF wnioskodawca wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i dwójką dzieci, przy czym zaznaczył, że dzieci są samowystarczalne i obecnie nie obciążają finansowo wnioskodawcy i jego żony. Wnioskodawca utrzymuje się z dochodu z tytułu wynagrodzenia za prace (praca na pół etatu) w wysokości 875 zł. Dochód małżonki wnioskodawcy (umowa o prace) został określony na 1 750 zł. Posiada dom o pow. 198 m2 na działce o pow. 14 ar. Wnioskodawca wskazał, że stałe życiowe wydatki na utrzymanie kształtują się na poziomie 1 100 zł. Posiada samochód osobowy citroen berlingo z 1997 r., na którego utrzymanie średnio przeznacza około 300 zł. Nie otrzymuje świadczeń socjalnych. Pomoc rodziny przeznaczana jest na potrzeby studiujących dzieci. Innych danych w formularzu PPF nie wskazał.
Do pisma z dnia 21 września 2015 r. dołączono kopię dokumentu PIT 37 za 2014 r.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego własnego i rodziny.
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Należy jednak pamiętać, że obowiązek wykazania (ciężar udowodnienia istnienia okoliczności), że w danym przypadku spełnione są przesłanki określone w ww. przepisach spoczywa na stronie wnioskującej.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową A. M. uznać należy, iż uzasadnione jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od części kosztów sądowych tj. od części wpisu sądowego w wysokości 300 zł. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść całości wpisu sądowego. Wraz z żoną utrzymują się dochodów w wysokości 2 625 zł. Dochód ten w przeliczeniu na jedną osobę wynosi 1312,50 zł. Jednakże należy pamiętać, że wnioskodawca posiada dom jednorodzinny o pow. 198 m2, samochód osobowy, nie ma nikogo na utrzymaniu (dzieci jak oświadczono są samodzielne i finansowo nie obciążają wnioskodawcy), dochód jest stały (umowy o pracę).
W tym stanie rzeczy obraz sytuacji materialnej strony nie pozwala stwierdzić, by wnioskodawca zaliczał się do osób ubogich, pozbawionych środków do życia. Z tych względów uznano, że część kosztów sądowych strona jest w stanie samodzielnie uiścić i przyznano prawo pomocy tylko w części.
Powyższe oznacza, że wnioskodawca będzie zobowiązany ponieść samodzielnie pozostałą część wpisu sadowego tj. 200 zł. oraz ew. inne koszty sądowe, które mogą pojawić się na późniejszych etapach sprawy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.