Uzasadnienie
Spółka R. Sp. z o.o. w W. złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Argumentując wniosek ww. Spółka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą związaną z obsługą rynku nieruchomości, a także leasing finansowy, inne formy udzielania kredytów, wynajem i dzierżawę. Wskazała, że jest w trudnej sytuacji finansowej, gdyż współpracująca ze spółką inna spółka mając kłopoty finansowe nie dokańcza budowy domów mieszkalnych na działce będącej własnością spółki R. Sp. z o.o. w W. Z formularza PPPr wynika, że Spółka posiada na koncie bankowym 3 506, 83 zł. zł., natomiast w zeszłym roku poniosła stratę w wysokości 156 216 zł. Wysokość kapitału/majątku wskazano na kwotę 5 100 zł. Wartość środków trwałych Spółki to 0 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Strona może być zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych tylko wyjątkowo. Przyznanie prawa pomocy jest odstępstwem od zasady ponoszenia przez stronę kosztów zainicjowanego postępowania. W efekcie prowadzi do przerzucenia kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, w związku z czym może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych - gdy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 cyt. ustawy.
W niniejszej sprawie analizując złożony wniosek trudno uznać by wnioskująca Spółka znajdowała się w sytuacji, w której nie ma środków na prowadzenie sprawy sądowej, skoro posiada na koncie bankowym około 3,5 tys. zł. Kwota posiadana na bieżącym rachunku bankowym przewyższa wysokość wpisu w niniejszej sprawie (500 zł.), stąd brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy. Przerzucanie ciężaru funkcjonowania Spółki, a wiec podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą ukierunkowaną na zysk, na społeczeństwo i Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność Spółki zostaje finansowana ze środków publicznych.
Należy również wskazać, że ponoszenie przez spółkę prawa handlowego straty nie wyklucza obowiązku partycypowania spółki w kosztach postępowania sądowego. Koszty te jako należności budżetu państwa należy uiszczać na równi z innymi wydatkami obciążającymi skarżącą spółkę, przy czym w omawianym stanie faktycznym bez znaczenia pozostaje okoliczność, że R. Sp. z o.o. w W. w poprzednim roku poniosła stratę. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2008 r. (sygn. akt I FZ 260/08) wskazał, iż strata wynikająca z zeznań podatkowych i bilansu jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych, a co za tym idzie, sama okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielania pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (LEX nr 479125).
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.