Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez J. M. i T. K., reprezentowanych przez pełnomocnika profesjonalnego, skarga na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 kwietnia 2026 r., Nr 401/2026 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania przestrzennego.
Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2026 r. doręczonym przy piśmie z dnia 8 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do pełnomocnika strony skarżącej o nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej i złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pełnomocnik strony skarżącej odebrał przedmiotowe wezwanie dnia 13 lipca 2026 r., zatem ustawowy termin na dokonanie ww. czynności upływał z dniem 20 lipca 2026 r. We wskazanym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: m.in. nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3 ww. przepisu). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodpisania skargi oraz braku przedłożenia pełnomocnictwa.
Obowiązek podpisania każdego pisma przez skarżącą wynika z treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Natomiast konieczność przedłożenia pełnomocnictwa wynika z art. 37 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi.
Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. O takich brakach formalnych skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie przedłoży podpisanej skargi i wymaganego pełnomocnictwa. Braki takie uniemożliwiają nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji muszą prowadzić w razie niewykonania przez stronę skarżącą wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3.
W niniejszej sprawie wezwaniem z dnia 30 czerwca 2026 r. zobowiązano stronę skarżącą do złożenia skargi własnoręcznie podpisanej i do przedłożenia wymaganego pełnomocnictwa – z zastrzeżeniem rygoru odrzucenia skargi. Pełnomocnik strony skarżącej odebrał przedmiotowe wezwanie dnia 13 lipca 2026 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął więc w dniu 20 lipca 2026 r. Strona skarżąca nie uzupełniła jednak wskazanych braków, co skutkować musi odrzuceniem skargi.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Wpis został zwrócony w oparciu o art. 232 § 2 p.p.s.a.