Uzasadnienie
W dniu 18 września 2017r. wpłynął do Sądu na wypełnionym urzędowo formularzu PPF wniosek Ł. S. w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub w zakresie częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ł. S. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego – a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zauważyć w tym miejscu trzeba, że stroną skarżącą jest M. S. matka wnioskodawcy Ł. S. Z akt sprawy wynika, że wspólnie są współwłaścicielami nieruchomości przy ul. [...] w [...] i wspólnie na nich został również nałożony obowiązek wynikający z zaskarżonego postanowienia tj. wpłacenia zaliczki na poczet sporządzenia kosztorysu w ramach wykonania zastępczego. Postanowieniem z dnia 18 września 2017r. w punkcie 2 przyznano M. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W związku z ustanowieniem radcy prawnego dla M. S. zabezpieczony został zatem także interes prawny Ł. S., ponieważ ich uprawnienia i obowiązki związane z niniejszą sprawą są wspólne. Skoro bowiem interesy M. S. i Ł. S. w niniejszej sprawie są zbieżne, Ł. S. może w istocie realnie korzystać z pomocy prawnej radcy prawnego, który będzie reprezentował jego matkę.
W takiej sytuacji ustanowienie odrębnego pełnomocnika dla Ł. S. jest więc zbędne (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. II OZ 618/16, z dnia 17 czerwca 2016 r. sygn. II OZ 632/16). To zaś prowadzić musi do umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie wniosku Ł. S. o ustanowienie radcy prawnego, na podstawie art. 249a ustawy, zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wniosek Ł. S. podlega zatem merytorycznemu rozpoznaniu wyłącznie w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.
Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca jest obecnie osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Posiada udział w domu mieszkalnym o pow. 120 m². Poza tym oświadczył, że nie posiada żadnych innych nieruchomości, ani oszczędności pieniężnych. Uzyskuje dochody z tytułu prac dorywczych w wysokości ok. 1200 złotych miesięcznie. Podał, że ponosi wydatki na alimenty na córkę w wysokości 1000 złotych i własne utrzymanie 200 złotych.
W piśmie z dnia 31 sierpnia 2017r. wnioskodawca poinformował, że jest
"w trakcie obywania zarządzonego wykonywania kary pozbawienia wolności i wykonuje ją w ramach dozoru elektronicznego". Z tego powodu zaznaczył, że nie jest w stanie podjąć zatrudnienia. Wnioskodawca wskazał, że pomaga mu matka, która utrzymuje się z emerytury. Z formularza wniosku M. S. wynika, że uzyskuje ona dochody z tytułu emerytury w wysokości 2660 złotych miesięcznie.
Z nadesłanego formularza nie wynika, aby wnioskodawca w dalszym ciągu odbywał karę pozbawienia wolności.
Biorąc pod uwagę sytuację finansową, rodzinną i życiową wnioskodawcy uznano, iż uzasadnione jest przychylenie się do złożonego wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną nie osiągającą żadnych stałych dochodów. Uzyskuje niewielkie dochody z tytułu prac dorywczych w wysokości ok. 1200 złotych miesięcznie. W utrzymaniu pomaga mu matka, która uzyskuje dochody we wskazanej wyżej wysokości z tytułu emerytury i ponosi bieżące wydatki, opłaty i własne leczenie.
Stwierdzono, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.