Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez A. K. skarga datowana na dzień 12 lipca 2013 r. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty. Skarga nie została podpisana.
Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2013 r., doręczonym przy piśmie z dnia 22 sierpnia br., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, min. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dwóch egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem.
Skarżący otrzymał ww. wezwanie Sądu w dniu 28 sierpnia 2013 r.
W dniu 24 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie r., zachowując zakreślony dwumiesięczny termin, pełnomocnik A. K. nadesłał pismo opatrzone datą 24 października 2013 r. o treści odmiennej od tekstu wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zw. p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis. Natomiast zgodnie z art. 47 p.p.s.a. do pisma wnoszonego do sądu administracyjnego, w tym także skargi (art. 57 § 1) należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla dręczenia ich stronom, przy czym odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie. W myśl art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja, o której mowa w końcowej części tego przepisu znajduje się w art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, stosownie do którego Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przesłane przez pełnomocnika skarżącego pismo z dnia 24 października 2013 r. nie jest odpisem skargi ani też jej fotokopią. Oznacza to, że skarżący A. K. nie wykonał wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym skarga z 12 lipca 2013 r. nie została podpisana, ani nie nadesłano dwóch jej odpisów.
Przepis art. 47 § 2 ustawy precyzuje, że odpisami w rozumieniu paragrafu poprzedzającego mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Bezsporne jest zatem, że nadesłane pismo, i to w treści odbiegające od "oryginału", nie może stanowić odpisu pisma, lecz jest pismem nowym.
Sąd dostrzega, że skarga z dnia 12 lipca 2013 r. ma niekompletną treść i pismo z dnia 24 października 2013 r. stanowi jej uzupełnienie, jednakże należy zauważyć, że okoliczność ta nie zwalniała strony od podpisania i nadesłania oryginału skargi. Późniejsze pismo, noszące nową datę i zawierające uzupełnienie treści pierwotnej skargi może zostać potraktowane jedynie jako uzupełnienie skargi z 12 lipca 2013 r. Przyjęcie innej koncepcji stanowiłoby niedopuszczalne przedłużenie dla skarżącego terminu do wniesienia skargi, a także naruszenie trybu jej wniesienia, gdyż skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego decyzja została zaskarżona. W omawianym przypadku gdyby uznać, że pismo z 24 października 2013 r. jest pierwotną skargą, to skarga nie została złożona za pośrednictwem organu. Organ w tej sytuacji nie miał możliwości zapoznania się z podniesionymi argumentami podczas wnoszenia skargi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 cyt. wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W tej sytuacji Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.