Uzasadnienie
W dniu 4 września 2014 r. zostało I. D. i A. D. przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła adwokata M. W.. W dniu 28 października 2014 r. zostało złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez adw. M. W. dla adw. P. K., który udzielił dalszego pełnomocnictwa aplikantowi adwokackiemu A. Z..
W dniu 19 lutego 2015 r. na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie aplikant adwokacki A. Z. złożyła wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie złożyła oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Brzmienie powyższego przepisu jednoznacznie wskazuje, że wynagrodzenie otrzymuje wyznaczony adwokat/radca prawny. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy rozumieć osobę wskazaną przez właściwy organ samorządu zawodowego (Okręgowa Rada Adwokacka, Okręgowa Izba Radców Prawnych).
W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] jako pełnomocnika skarżącego działającego w ramach prawa pomocy wyznaczyła adwokata M. W., natomiast wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożył pełnomocnik pełnomocnika substytucyjnego adwokata P. K. – aplikant adwokacki A. Z..
Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków następuje wyłącznie na wniosek pełnomocnika – wyznaczonego przez właściwą radę korporacji zawodowej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010 r. II SA/Wa 349/09 - LEX nr 637743). Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi natomiast podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i to niezależnie od tego, czy ubiega się on o wynagrodzenie na swoją rzecz, czy też na rzecz radcy prawnego wyznaczonego. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że wobec pełnomocnika substytucyjnego ma zastosowanie art. 39 pkt 4 p.p.s.a.
Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego radcy prawnego od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r. sygn. akt II OZ 1288/10, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 184/10). Sąd administracyjny nie może ingerować w kwestie rozliczeń pomiędzy wyznaczonym adwokatem, a pełnomocnikiem substytucyjnym.
W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację.
Oznacza to także, iż wymagane oświadczenie dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej powinno być złożone przez adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką.
Z tych przyczyn, orzeczono na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 pkt 8 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.