Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę M. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...].
Odpis wymienionego wyroku wraz z jego uzasadnieniem został doręczony skarżącej reprezentowanej przez adwokata W. Z. w dniu 17 lutego 2010 r.
W piśmie z dnia 17 marca 2010 r. adwokat W. Z., działając jako pełnomocnik wyznaczony z urzędu, poinformował Sąd, że sporządził opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 21 stycznia 2010 r. Jednocześnie wskazał, że informację taką wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej przesłał stronie skarżącej. Ponadto w wymienionym piśmie zawarł wniosek o zasądzenie wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony przez właściwe organy samorządu zawodowego pełnomocnik w ramach uzyskanego przez stronę prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio do zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji 240 (dwieście czterdzieści) złotych.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.