Uzasadnienie
Strona skarżąca w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010r. stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 2009r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na robudowę stacji paliw o stację tankowania samochodów gazem LPG w R. na działce nr ew. [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009r., sygn. akt I FZ 148/09, opubl. Lex nr 564208).
W niniejszej sprawie strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wykazała, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ogóle nie uzasadniła swojego wniosku, powtarzając jedynie treść przepisu. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt OZ 22/04, z dnia 30 kwietnia 2004r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 871/04, z dnia 1 czerwca 2004r., sygn. akt OZ 105/04).
W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.