Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. odrzucił skargę Marka Jarockiego na zarządzenie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji odwoławczej. W dniu 7 września 2013 r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata/radcy prawnego). Na powyższe postanowienie skarżący wniósł pismo zatytułowane "zażalenie", które zostało potraktowane jako sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2014 r. na skutek rozpoznania sprzeciwu odmówiono skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2014 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I OZ 207/14.
W dniu 11 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł pismo zatytułowane "Zażalenie na Postanowienie", w którym zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2013 r. o odrzuceniu skargi, wniósł o jego uchylenie i skierowanie sprawy do rozpoznania. Pismo powyższe zostało potraktowane jako skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 27 sierpnia 2013 r., z uwagi na to, że od postanowienia odrzucającego skargę przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, a nie zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 173 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponadto wskazać należy, iż stosownie do treści art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wobec faktu, że prawomocnie odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, skarżący winien był wnieść skargę kasacyjną sporządzoną przez radcę prawnego albo adwokata - z wyboru.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez skarżącego wbrew dyspozycji cytowanego przepisu, a ponadto z uchybieniem trzydziestodniowego terminu na jej wniesienie.
Na podstawie art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze, wobec niezachowania wymogów jakie winna spełniać skarga kasacyjna, na podstawie art. 178 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.