Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1425/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...].
Postanowieniem z dnia 30 maja 2012 r. Sąd odmówił skarżącym dokonania wykładni wyroku w niniejszej sprawie.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 czerwca 2012 r. przyznano skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Od wyroku z dnia 28 marca 2012 r. D. i M. W. reprezentowani przez pełnomocnika z wyboru wnieśli skargę kasacyjną (vide – 181 akt sądowych).
Pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących został wyznaczony radca prawny R. R. Pismem z dnia 10 lipca 2012 r. D. W. i M. W. poinformowali Sąd, że rezygnują z pomocy prawnej przyznanej z urzędu.
Pismem z dnia 24 lipca 2012 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Ponadto pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie Sądu nadesłał odpisy zażalenia D. W. i M. W. z dnia 26 czerwca 2012 r. na postanowienie z dnia 30 maja 2012 r. o
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie cofnął skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji:
- a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.
W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu nie podjął żadnej z czynności procesowych, wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a – d cytowanego rozporządzenia. Powyższy przepis nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu nadesłania odpisów zażalenia na postanowienie, a wyłącznie takiej czynności procesowej dokonał wyznaczony radca prawny. Rzeczywistej pomocy prawnej udzielił skarżącym ustanowiony przez nich pełnomocnik, gdyż wniósł on skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku. Ponadto w niniejszej sprawie na żądanie skarżących Sąd cofnął przyznane prawo pomocy.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a – d cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.