Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1424/17

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz przewodniczący, sprawozdawca
WSA Izabela Ostrowska WSA
Grzegorz Rudnicki
starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r.
Sprawa
sprawy ze skargi H. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 roku, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania H. T. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...].02.2017r. nakazującej H.T. rozbiórkę samowolnie rozbudowanego budynku gospodarczo - mieszkalnego z gołębnikiem, znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...]w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W dniu [...].02.2012 r. dokonano oględzin na nieruchomości przy ul. [...].w [...]. Na w/w nieruchomości w południowej części działki znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny nr 7, w północno - wschodniej części działki budynek mieszkalno - gospodarczy nr 7A, a w północno - zachodniej części działki budynek mieszkalno - gospodarczy z poddaszem użytkowanym jako tzw. "gołębnik". Do budynku gospodarczo - mieszkalnego przylega budynek o konstrukcji stalowej - strona południowa przedmiotowej działki. Pomiędzy budynkiem nr 7, budynkiem konstrukcji stalowej oraz budynkiem nr 7A i budynkiem mieszkalno - gospodarczym z gołębnikiem - ogrodzenie wewnętrzne. Budynek mieszkalno - gospodarczy z gołębnikiem usytuowany jest w północno - zachodniej części działki przy ogrodzeniu z posesją sąsiednią - strona północna - pas [...], strona zachodnia działki nr [...]. Powyżej murowanej konstrukcji poddasze - zadaszenie konstrukcji drewnianej - tzw. gołębnik.

H. T. wyjaśniła do protokołu z dnia [...].02.2014 r., że budynek gospodarczo- mieszkalny powstał w latach 80 - tych ubiegłego wieku, nadbudowa poddasza nastąpiła pod koniec lat 80 - tych ubiegłego wieku. Hodowla gołębi prowadzona jest od lat 70-tych.

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...]z dnia 28 lutego 2016 roku nakazał H. T. rozbiórkę samowolnie rozbudowanego budynku gospodarczo - mieszkalnego z gołębnikiem, znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...]w [...].

H. T. złożyła odwołanie od w/w decyzji.

Organ II instancji po rozpatrzeniu niniejszej sprawy uznał, że należy utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Organ powiatowy dokonał bowiem prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy.

W uzasadnieniu decyzji organu II instancji podniesiono, że z ustaleń dokonanych przez organ powiatowy wynika, że przy ul. [...]w [...] dokonano rozbudowy i nadbudowy budynku gospodarczo - mieszkalnego z gołębnikiem. Inwestor nie okazał dokumentów dotyczących w/w obiektu. Kwestią istotną dla prowadzenia postępowania we właściwym trybie jest ustalenie daty budowy wykonanych poszczególnych robót budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...].03.2015 r. sygn. akt [...], wskazał iż nie ustalono daty powstawania wiatrołapu i gołębnika.

Z zapisu protokołu z dnia [...].06.1997 r. mówiącym o wykonywaniu tylnej ściany i ściany wschodniej domu mieszkalnego z gołębnikiem nie można wywieść, że w tej samej dacie prowadzono roboty budowlane również przy budowie wiatrołapu i gołębnika.

Organ powiatowy przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe. W dniu 10.02.2016 r. PINB dla [...] przeprowadził rozprawę administracyjną w zakresie daty rozbudowy i nadbudowy przedmiotowego budynku gospodarczo - mieszkalnego z gołębnikiem. W toku rozprawy administracyjnej strony złożyły stosowne wyjaśnienia oraz świadkowie stosowne zeznania. D. T. zeznała, że rozbudowa budynku nastąpiła w 1997 roku i trwała do 1999 roku, a gołębnik powstał w 1995 r. H. T. oświadczyła, iż wszystkie roboty budowlane polegające na nadbudowie i rozbudowie istniejących budynków zostały zakończone ok. 1993 roku, potem były prowadzone prace tylko remontowe, zaś gołębnik powstał w latach 80-tych. T. G. oświadczył, iż kształt budynku zmienił się w 1985 r. i w tym czasie był już gołębnik, potem były prowadzone prace remontowe. J. T. oświadczył, iż budynek był gruntownie remontowany w latach 90-tych. I. D. oświadczyła, iż rozbudowa i nadbudowa budynku miała miejsce w roku 1997 roku i wtedy też powstał gołębnik w jego obecnej formie.

Mając na uwadze powyższe, organ powiatowy uznał, iż w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie Prawo budowlane z 1994 roku, bowiem roboty budowlane wymagające pozwolenia na budowę były prowadzone w obrębie budynku jeszcze w roku 1997 roku, a więc już w czasie obowiązywania obecnego Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, iż w 1997 roku przeprowadzono roboty budowlane w obrębie budynku polegające na jego wydłużeniu i poszerzeniu. Powyższych robót nie można zakwalifikować jako remontu, bowiem w ich wyniku uległa zmianie kubatura, powierzchnia i długość budynku.

Organ II instancji podzielił stanowisko organu powiatowego, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z tzw. ciągiem samowoli budowlanej. Zgodnie z tym pojęciem, kiedy samowola budowlana jest ciągiem pewnych zdarzeń faktycznych mających miejsce na przestrzeni lat, to w takiej sytuacji zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego obowiązujące w dacie orzekania. W związku z tym, nawet gdyby w niniejszej sprawie pierwotna część obiektu powstała przed 1994r. (na co wskazuje się w odwołaniu), to z racji wykonywania szeregu robót budowlanych przed jak i po 1995r. bez wymaganych prawem zezwoleń, zastosowanie znajdują przepisy obecnie obowiązującego Prawa budowlanego. Przedmiotowy budynek mieszkalny został budowany etapami bez pozwolenia na budowę - dotyczy to również wiatrołapu jak i gołębnika, które stanowią dobudowę do budynku mieszkalnego. Tak więc sprawa zarówno samowolnej budowy budynku mieszkalnego jak i samowolnie dobudowanego wiatrołapu i gołębnika winna zostać rozpatrzona łącznie jako ciąg samowoli, a właściwym trybem postępowania odnośnie spornego obiektu będą przepisy ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ([...]), w oparciu o tak zebrany bogaty materiał dowodowy, w tym dokumentację archiwalną Urzędu Gminy [...]dotyczącą nieruchomości przy ul. [...], stwierdził. że organ I instancji w sposób wystarczający udowodnił, że roboty budowlane przy spornym obiekcie budowlanym były prowadzone również po [...].01.1995r. Co prawda strony jak i ich świadkowie podają odmienne daty zakończenia prac budowlanych, jednak akta sprawy zawierają inne dokumenty, potwierdzające konieczność prowadzenia postępowania w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego.

W ocenie [...] nie można uznać zeznań H. T. odnośnie zakończenia prac przed 1994 r. a w późniejszych latach wykonywania wyłącznie prac remontowych za wiarygodne, gdyż w opozycji do tego stoi treść protokołu urzędowego Urzędu Gminy [...] z dnia [...].06.1997 r. jak i oświadczenie samej skarżącej złożone do protokołu kontrolnego organu powiatowego z dnia [...].08.2013 r.

Podkreślono przy tym, że organ nie może wyręczać osoby uprawnionej do legalizacji samowoli budowlanej. Legalizacja takowa, w przypadku nieprzedłożenia wymaganych prawem dokumentów nie jest dopuszczalna. Niespełnienie obowiązku nałożonego postanowieniem Nr [...]stanowi wyraz braku woli zalegalizowania przedmiotowej samowoli budowlanej.

Postanowieniem nr [...]z dnia [...].10.2016 r. PINB [...] wstrzymał roboty budowlane polegające na rozbudowie budynku gospodarczo - mieszkalnego z gołębnikiem usytuowanego na posesji przy ul. [...]w [...], prowadzone przez H. T. oraz nałożył na inwestorkę obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia postanowienia.

H. T. obowiązku tego nie wykonała.

W ocenie organu odwoławczego PINB [...]zasadnie wydał zatem zaskarżone rozstrzygnięcie Nr [...]i nakazał dokonanie rozbiórki.

Odnosząc się do zarzutów odwołania [...] wskazał, że co prawda rację ma skarżąca, że w chwili wydawania kwestionowanego przez nią postanowienia roboty nie były prowadzone, jednak wskazanie w postanowieniu, że się je wstrzymuje nie może stanowić samodzielnej podstawy do jego uchylenia.

Ponadto, organ II instancji również uznał za odpowiadające prawu postanowienie Nr [...]z dnia [...].01.2017 r. o odmowie zawieszenia postępowania. Zdaniem [...], podstawą zawieszenia postępowania nie jest postępowanie w sprawie zasiedzenia nieruchomości. Organ zauważył, że w realiach niniejszej sprawy spór o zasiedzenie nieruchomości przy ul. [...] i [...] nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania, gdyż rozwiązanie tego sporu nie wpływa ani na wybór adresata rozstrzygnięć wydawanych w sprawie (pozostanie nim bowiem inwestor robót, będący jednocześnie obecnym właścicielem działki) ani na wybór trybu w jakim postępowanie powinno się toczyć.

Skargę na decyzję [...] Inspektoratu Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła H. T. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

  1. 1. wydanie decyzji z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 77 oraz 107 k.p.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania;
  2. 2. błędne ustalenie, że budynek mieszkalno - gospodarczy położony w [...]przy ul. [...]był rozbudowywany w sposób ciągły przez skarżącą na przestrzeni lat, w okresie obowiązywania Ustawy Prawo budowlane z 1974 r. jak i ustawy Prawo budowlane z 1994 r.;
  3. 3. błędne ustalenie, że skarżąca dokonała w 1997 r. rozbudowy w/w budynku mieszkalno - gospodarczego, a nie jego remontu;
  4. 4. brak prawidłowego ustalenia stron postępowania;
  5. 5. przeprowadzenie postępowania bez uwzględnienia stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wyrażonego w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] marca 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. akt [...], tj. bez stanowczego ustalenia w jakiej dacie został wybudowany wiatrołap oraz bez uwzględnienia dokumentacji fotograficznej złożonej na rozprawie w dniu [...] marca 2015 r. wg. oświadczenia skarżącej sporządzonej w 1983 r.

Podniosła, że ustalenia organu I instancji są częściowo błędne, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że prace budowlane przedmiotowego budynku należy uznać za jedno przedsięwzięcie budowlane.

Wskazała, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że parter budynku gospodarczo - mieszkalnego istniał już w 1992 r., a jego nadbudowa w postaci gołębnika w 1994 r. Zatem w/w części budynku zostały wybudowane i były użytkowane przed wejściem w życie obecnej ustawy Prawo budowlane, co miało miejsce w dniu 1 stycznia 1995 r. Zatem winny zostać one poddane reżimowi ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Organ nie ustalił kiedy został wybudowany ganek.

Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko, że prace te były pracami remontowymi, polegającymi w przeważającej mierze na ociepleniu istniejącego budynku i poprawie jego stanu technicznego, bez wprowadzania istotnych zmian. Podkreśliła, że zarówno Skarżąca oraz jej mąż i syn w sposób jednoznaczny opisali charakter oraz zakres prac remontowych prowadzonych w budynku gospodarczym w 1997r. Ich zeznania są jej zdaniem spójne, logiczne i winny zostać w całości uznane za wiarygodne. Tymczasem organ poczynił ustalenia odmienne niż płynące ze złożonych zeznań i wyjaśnień.

Skarżąca wskazała, że decyzja Wojewódzkiego [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego jest wadliwa. Biorąc pod uwagę przebieg prac budowlanych w przedmiotowym budynku oraz daty poszczególnych czynności uznać należy, że wbrew ustaleniom organów prace te nie były prowadzone bez przerwy w latach "przed rokiem 1994 oraz po roku 1994". Wręcz przeciwnie, z materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika, że budynek został ukształtowany już w latach 80-tych dwudziestego wieku, a swoją obecną formę architektoniczną uzyskał już w 1992 r. w zakresie zabudowy parterowej. Druga kondygnacja w postaci gołębnika powstała natomiast w latach 1993 - 1994. Zatem budynek został ukończony przed 1 stycznia 1995 r. Nie może być zatem mowy, w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, o tym aby proces budowlany trwał nieprzerwanie od lat 80-tych dwudziestego wieku do 1997 r., jak to czyni organ administracyjny.

Od 1992 r. bowiem parter budynku jest użytkowany na cele mieszkalno - gospodarcze i do 1997 r nie były w jego obrębie prowadzone żadne prace, ani o charakterze remontowym, ani o charakterze budowlanym. Podjęte po upływie 5 lat, a więc w 1997 r. prace, według skarżącej remontowe, a według organu budowlane, mogą być ewentualnie rozpatrywane jako nowe przedsięwzięcie budowlane (remont lub przebudowa), a nie kontynuacja budowy zakończonej w 1992 r. Natomiast nadbudowa budynku, która została zakończona w 1994 r. i od tego czasu jest nieprzerwanie użytkowana i nie była ani remontowana, ani w żaden sposób zmieniana, nie może być traktowana jako budowa w toku, na dzień 1 stycznia 1995 r.

Ponadto wskazała, że żadna z wydanych w przedmiotowej sprawie decyzji nie dokonała stanowczego ustalenia daty budowy ganku oraz nie uwzględniła dokumentacji fotograficznej złożonej na rozprawie w dniu [...] marca 2015 r. w sprawie prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] pod sygn. akt [...]

W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje:

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]kwietnia 2017r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], nakazującą Skarżącej H. T. rozbiórkę opisanego, samowolnie rozbudowanego budynku gospodarczo-mieszkalnego przy ul. [...]w [...], wraz z gołębnikiem.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają obowiązujących przepisów prawa.

W sprawie niniejszej istotnym jest, że zarówno organy administracji jak i Sąd w składzie orzekającym, związane są z mocy art. 153 p.p.s.a., treścią wyroku zapadłego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu [...] marca 2015r., sygn. [...].

W wyniku rozpoznania skargi Sąd ten wskazał w uzasadnieniu swojego orzeczenia, że " rozbudowy i nadbudowy budynku Skarżąca dokonała w warunkach samowoli budowlanej, gdyż zarówno pod rządami "starej", jak i obowiązującej ustawy na ich przeprowadzenie wymagane było pozwolenie na budowę".

Podkreślił, iż rzeczą organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie było jednoznaczne ustalenie, czy do legalizacji opisanej samowolnej rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalno - gospodarczego zastosowanie znajdzie art. 48 obecnej ustawy Prawo budowlane, czy też art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Organy winny zatem przeprowadzić postępowanie w taki sposób aby można było jednoznacznie stwierdzić, który z reżimów prawnych, do której z części przeprowadzonych robót budowlanych ma zastosowanie, a w szczególności w zakresie wiatrołapu i gołębnika. Nakazał także uwzględnienie dokumentacji fotograficznej złożonej na rozprawie, która wg oświadczenia Skarżącej sporządzona została w 1983r.

W ocenie Sądu orzekającego, wskazane wytyczne zostały wykonane. Ustalenia faktyczne oraz oceny prawne dokonane przez organy administracji Sąd w pełni podziela i aprobuje, nie znajdując potrzeby ich ponownego, pełnego przytaczania w tym miejscu uzasadnienia.

Podkreślić jedynie należy, że przeprowadzona przez organ powiatowy w dniu 10 lutego 2016r. rozprawa administracyjna, łącznie z zebranym wcześniej materiałem dowodowym, wyświetliła, w ocenie Sądu w sposób dostateczny, że rozbudowa i nadbudowa spornego budynku wraz z gołębnikiem toczyła się na przestrzeni wielu lat zarówno w latach 80-tych jak i 90-tych ubiegłego wieku. Odnośnie gołębnika D. T. zeznała, że powstał on w 1995r., I. D. wskazała, że wybudowany został w 1997r., T. G. zaś zeznał, że powstał on w 1985r. H. T. zapewniła z kolei, że gołębnik wybudowany został ok 1993r. gdyż po tej dacie prowadzone były już przy budynku tylko prace remontowe.

Wskazane zeznania dały organom administracji asumpt do prawidłowego, zdaniem Sądu stwierdzenia, że w okolicznościach niniejszej sprawy znajdą zastosowanie przepisy aktualnie obowiązującego prawa budowlanego.

Uznać bowiem należy, że zebrany w sprawie materiał dowodowy w pełni potwierdza, że Inwestorka prowadziła na spornej nieruchomości roboty budowlane wymagające wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę jeszcze w roku 1997 roku, a zatem jak podkreślił organ, w czasie obowiązywania obecnego Prawa budowlanego z 1994r.

Wykonane w 1997r. prace polegające na wydłużeniu i poszerzeniu budynku muszą zostać ocenione jako wymagające pozwolenia na budowę gdyż z całą pewnością wykraczają poza definicję prac remontowych, skoro w ich następstwie zmieniła się kubatura budynku a także jego powierzchnia i długość.

Powyższe zaś, wbrew zarzutom skargi pozwala na przyjęcie, że w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy zaistniał tzw. ciąg samowoli budowlanej.

W przypadku natomiast gdy samowola budowlana jest ciągiem pewnych zdarzeń faktycznych mających miejsce na przestrzeni lat, to w takiej sytuacji zastosowanie mają przepisy prawa budowlanego obowiązujące w dacie orzekania. Tym samym wykonywanie jakichkolwiek prac budowlanych po 1.01.1995r. bez pozwolenia na budowę poskutkowało koniecznością zastosowania przepisów Prawa budowlanego z 1994r.

Analiza akt administracyjnych sprawy jednoznacznie zaś przesądza, że omawiany budynek mieszkalny powstawał etapowo, konsekwentnie bez uzyskania pozwolenia na budowę któregokolwiek z etapów, w tym także wskazanego przez tutejszy Sąd wiatrołapu i gołębnika

Trafnie zatem wywiodły organy, że właściwym trybem postępowania będzie zastosowanie przepisów ustawy Prawo budowlane z dnia 07.07.1994r.

Sąd w pełni akceptuje ocenę [...], że nie są wiarygodne zeznania H. T. odnośnie zakończenia prac budowlanych przy spornym obiekcie - w tym jego rozbudowy i nadbudowy - przed 1994 r., a w późniejszych latach wykonywania przy nim wyłącznie prac remontowych.

Powyższemu zaprzecza bowiem treść znajdujących się w aktach sprawy dokumentów: protokołu urzędowego Urzędu Gminy [...]z dnia [...].06.1997 r. jak i oświadczenia samej Skarżącej złożonego do protokołu kontrolnego organu powiatowego z dnia [...].08.2013 r. W sprzeczności ze wskazanymi zeznaniami pozostają także zeznania świadków D. T., J. T. oraz I. D. Sąd dopuścił dowód z wnioskowanej przez Skarżącą dokumentacji zdjęciowej jednakże ocenił, że pozostaje ona bez wpływu na ocenę prawidłowości dokonanego w tej sprawie rozstrzygnięcia.

Skoro zatem,w sprawie niniejszej,H. T. zaniechała przedłożenia organom administracji dokumentów niezbędnych do legalizacji dokonanej przez nią na przestrzeni wielu lat samowoli budowlanej, to uznać należy, że taka legalizacja nie mogła być dokonana. Tym samym wydanie zaskarżonych decyzji uznać należy za w pełni uzasadnione.

Mając te okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 22 sierpnia 2018 r., dokument z 5 września 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.