Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r. przyznano W. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został adw. M. I..
W dniu 23 sierpnia 2016 r. adw. M. I. złożył pismo uzupełniające skargę W. P. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., w którym zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. P..
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W odniesieniu do złożonego przez adw. M. I. wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Zgodnie bowiem z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji (rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., postępowanie przed sądem I instancji zakończyło się już po wejściu w życie rozporządzenia).
Jak wynika z akt sprawy, adw. M. I. zapoznał się z aktami w dniu 10 czerwca 2016 r., sporządził pismo stanowiące uzupełnienie skargi wniesionej przez W.P., stawił się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej aniżeli wymienione w pkt a i b wynosi 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.