Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 marca 2012r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał A. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W piśmie z dnia 19 kwietnia 2012r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego K. J. pełnomocnikiem z urzędu dla A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002r. znak: [...] postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. odrzucił skargę i zasądził ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym; kwotę 240,00 złotych oraz kwotę 55,20 złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie sporządzenia tej opinii. Postanowieniem Sądu z dnia 13 grudnia 2012r. przyznano pełnomocnikowi z urzędu koszty nieopłaconej pomocy w powyższym zakresie.
W dniu 9 maja 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu w którym poinformował Sąd, iż nie znajduje podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. W załączeniu pełnomocnik przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, którą doręczył skarżącemu.
Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o niezasadności skargi o wznowienie postępowania. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały w całości ani w części przez stronę skarżącą zapłacone.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.).
Stawki minimalne za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa § 14 ust. 2 powołanego rozporządzenia. Przepis ten nie reguluje wysokości stawki minimalnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Mając jednak na uwadze treść art. 276 p.p.s.a, zgodnie z którym do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, przy zasądzeniu wynagrodzenia w niniejszej sprawie należało zastosować stawkę obowiązującą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c powołanego wyżej rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego -240 złotych.
Wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego wynosi zatem w niniejszej sprawie 240,00 złotych. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 w związku z art. 276 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.