Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 września 2011r. sygn. akt VII SA/Wa 134/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. Od powyższego postanowienia z dnia 13 września 2011r. J. G. reprezentowana przez adwokata R. G. wniosła skargę kasacyjną, którą odrzucił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 listopada 2011r.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 30 stycznia 2012r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony adwokat A.N.
Wyznaczony w sprawie pełnomocnik złożył w dniu 17 lutego 2012r. (data nadania korespondencji w urzędzie pocztowym) pismo procesowe, w których wskazał, iż ustalił, że niecelowe jest w sprawie składanie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie poinformował, iż sporządził stosowną opinię prawną w tym przedmiocie, którą przesłał stronie skarżącej. W omawianym piśmie zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały opłacone w całości jak też w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie.
Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5.
W niniejszej sprawie adwokat został ustanowiony po odrzuceniu skargi, zatem w postępowaniu w drugiej instancji, jednakże nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej, lecz brał udział w postępowaniu zażaleniowym, tj. zapoznał się z aktami sprawy i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zasadnym jest zatem zasądzenie na jego rzecz kosztów należnych za udział w postępowaniu zażaleniowym.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit d rozporządzenia, stawka minimalna za udział w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty postępowania nie zostały pokryte – na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit d rozporządzenia – orzeczono, jak w postanowieniu.