Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1277/15 Starszy referendarz sądowy – po rozpatrzeniu wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym oraz kosztów pomocy prawnej udzielonej im przez profesjonalnego pełnomocnika. Zasadą jest bowiem, iż strona powinna partycypować w kosztach postępowania, w szczególności jeśli posiada stały miesięczny dochód. Nadto strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o przyznanie prawa pomocy uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest kryterium majątkowe.
Sąd nie kieruje się w tym zakresie zasadami słuszności, lecz bada stan majątkowy i rodzinny wnioskodawcy, przy czym to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania sytuacji majątkowej i rodzinnej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zgodnie z treścią art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
W niniejszej sprawie Sąd orzekając w przedmiocie cofnięcia przyznania prawa pomocy ponownie ocenił okoliczności powołane przez skarżącą na podstawie których przyznano prawo pomocy.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości [...] złotych brutto miesięcznie oraz z tytułu wynajmu mieszkania w wysokości [...] złotych brutto miesięcznie, z czego na pokrycie kosztów leków wydaje średnio kwotę [...] złotych miesięcznie. Na dowód czego do wniosku załączyła 26 kserokopii paragonów i faktur w okresie od stycznia do lipca 2015 roku. Analiza poszczególnych pozycji wskazanych w tych dokumentach pozwala na stwierdzenie, że produkty te to suplementy diety, produkty kosmetyczne, czy też środki pielęgnacyjne występujące w ilości przekraczających potrzeby przeciętnego użytkownika. W tym miejscu należy przytoczyć przykłady produktów, które znalazły się na kilku z przedstawionych faktur, mianowicie "[...]" – którego skarżąca w wymienionym powyżej okresie zakupiła łącznie 96 opakowań, czy też "[...]." – 28 opakowań, lub "[...]"- 56 opakowań.
Wskazane wydatki przeznaczone na zakup suplementów diety, produktów kosmetycznych czy też środki pielęgnacyjne, nie mogą mieć priorytetu przed ponoszeniem kosztów sądowych. Przedstawione wydatki nie mogą być okolicznością uzasadniającą zwolnienie od kosztów sądowych.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie okazało się, że okoliczności, na podstawie których przyznano prawo pomocy nie istniały, albowiem skarżąca niewłaściwie wskazała niezbędne wydatki jako wydatki na zakup leków.
Mając powyższe ustalenia i rozważania na względzie, Sąd – na podstawie art. 249 p.p.s.a. orzekł – jak w sentencji.