Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę T.G. i Z.G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. Odpis ww. wyroku doręczono obojgu skarżącym w dniu 22 stycznia 2013 r.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżący zażądali uzupełnienia wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
W świetle art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Stosownie zaś do art. 157 § 1 cytowanej ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek skarżących o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2012 r. wniesiony został w ustawowym terminie.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący w skardze z dnia [...] kwietnia 2012 r. zwrócili się o zwrot kosztów postępowania. Sąd w ww. wyroku nie orzekł o zwrocie kosztów z tytułu uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi, które należały do niezbędnych kosztów postępowania. Dlatego też wniosek o uzupełnienie wyroku należy uznać za zasadny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.