Uzasadnienie
Zarządzeniem Referendarza Sądowego z dnia 13 stycznia 2010r. w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 stycznia 2010r. Natomiast w dniu 2 lutego 2010r. skarżący złożył formularz PPF wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. We wniosku podniesiono, iż z uwagi na awarię samochodu skarżący nie zdążył złożyć wniosku w placówce pocztowej, podnosząc jednocześnie, iż najbliższa poczta znajduje się 15 km od miejsca jego zamieszkania.
W ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Instytucja przywrócenia terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Przywrócenie terminu uchybionego prowadzi do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo. W rozpatrywanej sprawie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, który powodował dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Strona skarżąca w określonych przez prawo terminach dokonała czynności niezbędnych dla dalszego rozpatrywania sprawy w szczególności złożyła ona wymagany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy wniosek strony skarżącej Sąd uznał za zasadny i na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.