Uzasadnienie
W dniu 7 lipca 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. S., D. M., E. K., G. P., J. R., L. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...].
Zarządzeniami z dnia 9 lipca 2009 r. wezwano każdego ze skarżących, tj. T. S., D. M., E. K., G. P., J. R., L. Ł. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 500,00 złotych oraz do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych przez skarżących, w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono, że nadesłanie odpisów skargi przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z tego obowiązku.
Skarżący D. M., E. K., G. P., L. Ł. otrzymali ww. wezwanie w dniu 16 lipca 2009 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął im w dniu 23 lipca 2009 r. Natomiast J. R. otrzymał ww. zarządzenie w dniu 21 lipca 2009 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął mu w dniu 28 lipca 2009 r.
Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy od D. M., E. K., G. P., J. R., L. Ł. z tytułu uiszczenia wpisu sądowego od skargi do dnia 11 sierpnia 2009 r.
Z akt sprawy wynika, że tylko T. S. uiścił należny wpis sądowy od skargi oraz nadesłał 2 egzemplarze odpisów skargi. Nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi przez T. S. spowodowało, że pozostali skarżący zostali zwolnieni z tego obowiązku. Jednak każdy z nich zobowiązany był z osobna do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, czego skarżący nie dopełnili.
Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy od skargi w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.