Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 maja 2015 r. skarżąca – A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...], którą organ uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., znak: [...] i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej PHU "[...]" E. i J. Sokal s.c. pozwolenia na budowę samodzielnej stacji gazowej z dwoma zbiornikami do magazynowania gazu o pojemności 5m3 łącznej pojemności do 10m3 oraz zadaszonym stanowiskiem do samodzielnego tankowania pojazdów – na działce nr ew. [...], położnej w obr. "[...]" w [...].
Jednocześnie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. We wniosku zostało podniesione, że budowa stacji gazowej w projektowanym kształcie, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla inwestycji na działce skarżącej o nr ew. [..., gdzie trwają prace związane z budową pawilonów usługowo-handlowych. Wskazano, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję dokonał błędnej wykładni § 124 ust. 1 pkt r rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 243 poz. 2063) poprzez uznanie, że odległość 60 m winna być odniesiona wyłącznie do obiektów istniejących, a nie do obiektów projektowanych, dla których wydano ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę.
Wykładnia dokonana przez organ odwoławczy mogłaby prowadzić do sytuacji, w której o ile stacja gazowa powstanie wcześniej niż zaprojektowane pawilony usługowo-handlowe objęte ostatecznym pozwoleniem na budowę, dojdzie do konieczności odstąpienia od planowanej budowy pawilonów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. – ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd przede wszystkim zauważa, iż o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie organ drugiej instancji uchylił decyzję organu pierwszej instancji stwierdzającą nieważność decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę stacji gazowej i odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. W tych warunkach w obrocie prawnym pozostała decyzja o pozwoleniu na budowę, a inwestycja w oparciu o nią może być realizowana.
W ocenie Sądu może okazać się, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do powstania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wywołanych ww. zaskarżoną decyzją.
W przypadku wstrzymania wykonania decyzji stwierdzającej odmowę stwierdzenia nieważności o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, nie chodzi więc o ocenę, czy zasadna jest budowa, ale czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane odmową stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest prawidłowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).