Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez M. G., D. S., I. P., Z. N., Z. P. skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego.
Zarządzeniami z dnia 4 maja 2016 r., doręczonym przy pismach z dnia 9 maja 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżących, pod rygorem odrzucenia skargi, o wpłacenie na konto Sądu wpisu sądowego, a ponadto do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie solidarnie 7 odpisów skargi.
Skarżący M. G., D. S., I. P., Z. P. otrzymali ww. wezwania Sądu w dniu 12 maja 2014 r., natomiast Z. N. w dniu 13 maja 2016 r.
W dniu 18 maja 2016 r. skarżąca M. G. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten został rozpoznany w dniu 10 sierpnia 2016 r. i mocą postanowienia Starszego referendarza sądowego z tego dnia przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że na konto Sądu od skarżących nie wpłynęła kwota z tytułu należnego wpisu sądowego od pozostałych skarżących. Z akt sprawy wynika także, że żaden ze skarżących nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie nadesłał żądanych 7 odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej zw. p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Wskazać należy jednocześnie, że w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 wyjaśniono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby opisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący D. S., I. P., Z. N., Z. P. pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiścili wpisu sądowego, ani nie uzupełnili braków formalnych skargi.
Natomiast M. G. nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy w stosunku do D. S., I. P., Z. N., Z. P., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy w stosunku do M. G. orzeczono jak w sentencji postanowienia.