Uzasadnienie
W skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...]wydaną w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...]w [...]skarżący P.B., A. B. i J. C. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że dochód z wynajmu lokalu jest niezbędny do zapewnienia J. C. minimum egzystencji, w tym umożliwia jej korzystanie z pobytu w Ośrodku [...]w [...]oraz zakup niezbędnych lekarstw, środków opatrunkowych i higienicznych. A zatem w przypadku wykonania decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonych decyzji musiałoby polegać na doprowadzeniu do opuszczenia lokalu przez najemców i zamieszkaniu w nim przez właścicieli, co jest obojętne z punktu widzenia wymagań normy art. 71 Prawa budowlanego, a jedynie uniemożliwi skarżącej J. C. zapewnienie środków do życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu skargi do sądu, na wniosek skarżącego, Sąd może wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu bądź czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że wstrzymanie wykonania decyzji nie jest tożsame z rozpatrzeniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. Te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Przekonanie skarżących, że prowadzenie działalności gospodarczej w przedmiotowym lokalu i dostosowanie pomieszczenia biurowego do potrzeb tej działalności nie zmienia przeznaczenia użytkowania lokalu w rozumieniu art. 71 Prawa budowlanego, samo w sobie nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłankami takimi są jedynie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność ewentualnego zagrożenia związanego z rozwiązaniem umowy najmu sama w sobie jeszcze nie przesądza, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Ochrona tymczasowa przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. powinna być udzielana, kiedy istnieje realne zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody, a nie ewentualne. Niewątpliwie wykonanie decyzji może się wiązać z pewnymi dolegliwościami dla strony, nawet finansowymi, jednak nie oznacza to automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może jedynie wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu.
Na marginesie już tylko wskazać trzeba, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza jeszcze o końcowym wyniku sprawy i o dalszym losie przedmiotowego lokalu.
W tym stanie rzeczy, gdy skarżący nie wykazali przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji, brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.