Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 września 2009 r. oddalił skargę B. G. (dalej jako skarżąca) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji.
Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 8 października 2009 r. W dniu 30 października 2009 r. wpłynął do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. przyznano skarżącej prawo pomocy i ustanowiono adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z 20 stycznia 2010 r. poinformowała, iż w dniu 19 stycznia 2010 r. wyznaczyła adwokata J. D. pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w dniu 3 lutego 2010 r. udzieliła stosownego pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi.
Dnia 4 lutego 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 września 2009 r. wraz ze skargą kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli ta bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
Nie ulega wątpliwości, że termin do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie upłynął przed wyznaczeniem dla skarżącej pełnomocnika z urzędu.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, ustanie przyczyny uchybienia terminu i bieg terminu wskazany w treści art. 87 § 1 p.p.s.a. winien być liczony od momentu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość do reprezentowania skarżącego, czyli od momentu udzielenia pełnomocnictwa.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 3 lutego 2010 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną nadano w dniu 4 lutego 2010 r., a zatem z zachowaniem wymogów, o których mowa w powołanych wyżej przepisach.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego Sąd uznał za zasady i mając na uwadze brzmienie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.