Uzasadnienie
Skarżąca A. S. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej.
Skarżąca w dniu 18 lipca 2016 r. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi.
Z informacji podanych przez skarżącą w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem oraz trójką małoletnich dzieci. Skarżąca pozostaje bez pracy i nie uzyskuje dochodów. Mąż skarżącej pozostaje bez stałej pracy, uzyskuje dochody z pracy dorywczej w wysokości 700 zł netto miesięcznie. Skarżąca korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej, pobierając zasiłki rodzinne na dzieci w łącznej wysokości 581 zł netto miesięcznie (załączono decyzję Burmistrza Miasta [...] potwierdzające pobieranie ww. świadczeń)
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W sytuacji, w której skarżąca wraz z mężem pozostaje bez pracy, ma na utrzymaniu trójkę małoletnich dzieci, uzyskuje jedynie dochód z pracy dorywczej męża skarżącej i korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, w ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.