Uzasadnienie
Z. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (aktualnie siedzibą skarżącej spółki jest P., dalej też jako skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2011 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 267,00 złotych. W odpowiedzi na zarządzenie Spółka złożyła w dniu 26 maja 2011 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2012 r. o sygn. akt VI SA/Wa 752/11 odmówił przyznania Z. Spółce z o.o. w W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Na powyższe postanowienie Sądu I instancji spółka wniosła zażalenie, które to zażalenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 roku sygn. akt II GZ 89/12.
Następnie Zarządzeniem Sędziego referenta z dnia 28 maja 2012 roku spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 267,00 złotych, które to zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 czerwca 2012 roku.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Spółka złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2013 roku odmówiono Z. Sp. z o. o. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 20 lutego 2013 r. skarżąca wniosła sprzeciw od ww. zarządzenia, który to sprzeciw nie został podpisany.
W związku z brakami, którymi dotknięty był sprzeciw, a których skarżąca nie uzupełniła, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 r. odrzucił ww. sprzeciw.
Pismem z dnia 9 września 2013 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, które to zażalenie zostało odrzucone postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 roku. W związku z dwukrotnym awizowaniem w dniach 13 i 23 grudnia 2013 roku przesyłki zawierającej postanowienie Sądu z dnia 26 listopada 2013 roku, zarządzeniem Sędziego referenta z dnia 23 stycznia 2014 roku uznano, iż doręczenie ww. postanowienia, nastąpiło z dniem 27 grudnia 2013 roku, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270,, dalej też jako p.p.s.a.). Na przedmiotowe postanowienie skarżąca nie wniosła zażalenia. W zaistniałej sytuacji postanowienie Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2013 roku odmawiające Z. Sp. z o. o. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zgodnie z treścią art. 259 § 3 p.p.s.a., ma skutek prawomocnego orzeczenia sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga Z. Sp. z o. o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] podlega odrzuceniu.
Przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi bowiem, że skarga podlega odrzuceniu, gdy w wyznaczonym terminie pomimo wezwania nie został uiszczony wpis.
Zgodnie natomiast z notatką służbową z dnia 27 stycznia 2014 roku, po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano do dnia 23 stycznia 2014 r. wpłaty do niniejszej sprawy.
Tym samym skarżąca nie wykonała Zarządzenia Sędziego referenta z dnia 28 maja 2012 roku, którym została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 267,00 złotych i które zostało jej skutecznie doręczone w dniu 11 czerwca 2012 roku.
Podkreślenia wymaga zarazem, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w odpowiedzi na ww. zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 28 maja 2012 roku, nie przerwał biegu terminu do uiszczenia stosownej opłaty. Wniosek, który rozpoznano postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2013 roku, był wnioskiem ponownym, złożonym po kolejnym wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu w sytuacji, gdy wcześniejszy wniosek, również przedłożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu, został oddalony, a postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne wskutek oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2012 roku sygn. akt II GZ 89/12.
W tym stanie rzeczy więc, po bezskutecznym upływie tego drugiego terminu, skarga powinna zostać odrzucona, gdyż takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu nie mogą już zniweczyć dalsze wnioski o przyznanie prawa pomocy (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznie 2007 r., sygn. akt I FZ 653/06 - niepubl.).
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.