Uzasadnienie
M. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący jest osobą bezrobotną, nie posiadającą żadnego majątku, ani też oszczędności. W przypadku wykonania zaskarżonej decyzji skarżący pozbawiony zostanie możliwości zaspokojenia swoich podstawowych potrze życiowych, gdyż w momencie osiągnięcia jakiegokolwiek dochodu, zostanie on pobrany na rzecz egzekwowanej kary orzeczonej zaskarżoną decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z 23 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 607/16 cbois).
Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 10000 złotych a także przedstawione przez skarżącego okoliczności oraz dokumenty obrazujące jego sytuację finansową (nadesłane w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy) stwierdzić należy, że obowiązek natychmiastowego uiszczenia kary nałożonej zaskarżoną decyzją może rodzić dla skarżącego poważne trudności i spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Zdaniem Sądu, w świetle powyższych wywodów nawet w przypadku wzruszenia przez sąd administracyjny kontrolowanej decyzji administracyjnej, tego rodzaju skutki byłyby trudne bądź niemożliwe do odwrócenia. Z tego powodu uzasadnione jest uwzględnienie wniosku strony poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wpływu na realizację celu prewencyjnego i represyjnego administracyjnej kary pieniężnej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza bowiem, że skarżący nie będzie zobowiązany do uiszczenia kary, jeżeli jego skarga nie zostanie uwzględniona. Uwzględnienie wniosku oznacza jedynie udzielenie ochrony o charakterze tymczasowym. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.