Uzasadnienie
M. P. (dalej "skarżący" lub "strona"), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Skarga nie została podpisana, ani opłacona.
Wobec tego, że skarga obarczona była brakami formalnymi, zarządzeniem z 16 października 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. podpisania skargi i podania numeru PESEL. Ponadto zarządzeniem z tej samej daty wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych. Zarówno wezwanie do wpisu, jak i wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zakreślało stronie termin 7 dni na ich realizację, jednocześnie zawierały pouczenia o konsekwencjach procesowych ich niewykonania.
Powyższe wezwania (tj. osobne wzywające do podpisania skargi i nadesłania numeru PESEL oraz osobne wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi) zostały wysłane w jednej przesyłce na adres jaki skarżący wskazał w skardze. Przesyłka została odebrana osobiście przez stronę w dniu 28 listopada 2025 r., co wynika ze stempla pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 34). Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi upływał skarżącemu w dniu 5 grudnia 2025 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych WSA w Warszawie w dniu 26 lutego 2026 r. oraz 2 lipca 2026 r. (odpowiednio k. 35, 37) uzyskano informację, że w rozpoznawanej sprawie nie zidentyfikowano wpłaty.
Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, jak również braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."), oraz zostanie prawidłowo opłacona. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga pod względem formalnym powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a.
Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. określa zaś, że pismo strony powinno zawierać – w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie (a takim jest niewątpliwie skarga) – m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Sąd dodatkowo zwraca uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych występowały rozbieżności co do uznania numeru PESEL jako braku formalnego, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, zgodnie z którą niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22).
Skarżący wnosząc skargę nie podpisał jej, a także w treści ów skargi nie podał swojego numeru PESEL. Konieczne zatem stało się wezwanie strony do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do wskazania numeru PESEL i podpisania skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 listopada 2025 r. (przesyłkę sądową odebrał osobiście skarżący). Termin na wykonanie powyższego wezwania upływał stronie 5 grudnia 2025 r. W wyznaczonym terminie strona nie odpowiedziała na wezwanie sądu i nie uzupełniła obydwu braków formalnych skargi, będąc zarazem pouczona o skutkach procesowych jego niewykonania.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega również odrzuceniu z tego powodu, że nie został uiszczony od niej wpis sądowy.
Wskazać należy, że stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały, natomiast jak stanowi § 2 tego przepisu, pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wskazać również należy na przepis art. 219 § 2 p.p.s.a. który stanowi, że należny wpis winien zostać uiszczony na rachunek bankowy tegoż sądu, o czym skarżący został pouczony w wezwaniu.
W związku z tym, że skarga nie została opłacona, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wezwano skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Dodatkowo wezwanie zakreślało stronie siedmiodniowy termin na jego wykonanie oraz pouczało o rygorze odrzucenia skargi na skutek jego zaniechania. Odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącemu w dniu 28 listopada 2025 r. (potwierdzenie odebrania przesyłki pokwitował osobiście skarżący). Po upływie terminu na dokonanie przez stronę uiszczenia wpisu od skargi sąd dwukrotnie sprawdził w dokumentach rejestrowych dotyczący opłat sądowych, czy w sprawie został uiszczony wpis. Z notatek służbowych sporządzonych przez pracownika Sekretariatu tutejszego sądu w dniu 26 lutego 2026 r. oraz 2 lipca 2026 r. (k. 35, 37) wynika, że w rozpoznawanej sprawie nie zidentyfikowano wpłaty. Oznacza to, że skarżący nie wykonał wezwania sądu i nie uiścił wpisu od skargi będąc pouczony o konsekwencjach prawnych jego niewykonania.
Na marginesie należy zaznaczyć, że skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczania kosztów sądowych wymienionych w art. 239 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, z uwagi na fakt, że w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi oraz nie uiściła wpisu od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Dlatego orzekł, jak w sentencji.