Uzasadnienie
H. M. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju (obecnie: Ministra Infrastruktury i Budownictwa) z [...] października 2015 r., nr [...], w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej i wykreślenia z rejestru przedsiębiorców. W przedmiotowej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany do organu administracji publicznej w trybie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", oraz do sądu na wypadek, gdyby organ nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z [...] marca 2016 r. organ wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został rozpatrzony, a organ nie uwzględnił tego wniosku. Jednocześnie organ wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2015 r., poz. 584, z późn. zm.) decyzja o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem podlega natychmiastowemu wykonaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę, gdyż to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08).
Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy również nie pozwoliła na ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie powyższego, należy odnotować, że kwestia nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z mocy prawa jest okolicznością, która wyłącza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ administracji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie sąd, do którego kierowany jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., może wstrzymać wykonanie decyzji, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, o ile zostaną wykazane przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej wymienione w tym przepisie. Odnotować bowiem należy, że nadanie aktowi administracyjnemu rygoru natychmiastowej wykonalności, w tym również z mocy prawa, samo w sobie wobec treści art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi negatywnej przesłanki wstrzymania wykonania takiego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FZ 62/14).
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.