Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2536/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę złożoną przez J. Spółka jawna z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Z akt sprawy wynika, iż przedmiotowe orzeczenie Sądu zostało w sposób prawidłowy doręczone skarżącej spółce w dniu 16 czerwca 2014 r.
W dniu 16 lipca 2014 r. (data nadania w UP) skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika procesowego, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2014 r. Skarżąca uiściła jednocześnie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 200 złotych (nadpłata w wysokości 100 zł.).
Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2014 r. Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie pełnego odpisu z KRS skarżącej spółki obejmującego swą ważnością dzień udzielenia pełnomocnictwa (tj. 3 kwietnia 2014 r.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 lipca 2014 r. (zpo – k. 95 akt sądowych). Odbiór pokwitował pełnomocnik skarżącej (osobiście).
Pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r., nadanym w UP w dniu 11 sierpnia 2014 r. (vide: koperta, w której zostało nadane ww. pismo – k. 101 akt) pełnomocnik skarżącej nadesłał wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 11 sierpnia 2014 r. odpowiadający odpisowi aktualnemu pobrany na podstawie art. 4 ust. 4 aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z brzmieniem art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Sąd nadmienia, że przedmiotem zwrotu w postanowieniu jest wysokość wpisu należnego (100 zł).
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Należy podkreślić, że w odniesieniu do spółek handlowych (spółka jawna jest osobową spółką prawa handlowego) informacja o tym, kto jest upoważniony do działania w ich imieniu wynika z dokumentu urzędowego, jakim jest oryginał odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub jego uwierzytelniony odpis, ewentualnie wydruk komputerowy pobrany w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 stycznia 2013 r. (II FSK 9/13) realizacja powyższego obowiązku w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS-u (tutaj: oryginału, uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczane w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Brak któregokolwiek z wymienionych dokumentów jest brakiem formalnym i stanowi podstawę do wezwania strony – w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. – do uzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego przez dołączenie stosownego dokumentu.
Nadmienić należy, że zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu strony do usunięcia braków skargi kasacyjnej zostało sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak, aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (por. postanowienie SN z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt III CKN 871/98, LEX nr 50714).
W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 lipca 2014 r., zatem wyznaczony w wezwaniu termin na uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął w dniu 7 sierpnia 2014 r. Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącej wykonał wezwanie Sądu dopiero w dniu 11 sierpnia 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Bezspornym jest, że skarżąca spółka w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi kasacyjnej we wskazany sposób (przedłożenie dokumentu KRS), a zatem skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 178 w związku z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W pkt 2 sentencji Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.