Uzasadnienie
O. Spółka jawna z siedzibą w L. (skarżąca w niniejszej sprawie) złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zaprzestania prowadzenia reklamy apteki i nałożenia kary pieniężnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2528/12 odrzucił ww. skargę jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia wskazując, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decydowała data nadania skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej.
Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 stycznia 2013 r.
W dniu 14 stycznia 2013 r. skarżąca złożyła za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w długoletniej historii działania skarżącej nie zdarzyło się nigdy umieszczenie prawidłowo oznaczonego pisma w źle zaadresowanej kopercie. Spowolnienie w branży zmusiło skarżącą do szukania oszczędności, w szczególności do zatrudnienia studenta do prac administracyjno - biurowych. Strona podniosła, że pracownik został prawidłowo pouczony jak postępować przy każdego rodzaju sprawach oraz jak kopertować odwołania i skargi. Skarżąca wskazała, że dochowała należytej staranności przy wyborze i doszkoleniu swojego pracownika, a jedynie na skutek niezawinionych przez nią okoliczności przesyłka została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna.
Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W świetle przepisu art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Brak winy zachodzi zatem tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
Zdaniem Sądu błąd polegający na tym, że pracownik skarżącej omyłkowo zaadresował korespondencję zawierającą skargę, w sytuacji gdy strona została prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Decyzja organu drugiej instancji, którą otrzymała skarżąca zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powyższe świadczy o braku staranności skarżącej przy dokonywaniu czynności procesowej, tj. przy wniesieniu skargi.
Należy podkreślić, że nie może o zasadności rozpoznawanego wniosku przesądzać argument, iż błędy popełnione przez pracownika skarżącej, nie mogą obciążać samej skarżącej. Wskazany błąd pracownika skarżącej nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć. Obowiązkiem skarżącej jest takie zorganizowanie pracy, aby czynności procesowe były dokonywane prawidłowo i w terminie. Błąd pracownika skarżącej nie może zatem być zaliczony do przeszkód niezależnych od pracodawcy (skarżącej), który odpowiada za działania swoich pracowników. Pracownik działa bowiem pod kierownictwem, na rachunek i ryzyko pracodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1261/08 wyraził pogląd, iż strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do tego pouczenia nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody fizyczne uniemożliwiające dokonanie czynności w przepisanym terminie. W niniejszej sprawie takie przeszkody nie miały miejsca. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II OZ 969/10).
Z tych względów Sąd uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.