Uzasadnienie
Skarżący – S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2008 r., którą nałożono na niego karę pieniężną w kwocie 3.500 złotych. W skardze tej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Na wezwanie Sądu skarżący uzasadniając swoje żądanie podał, że jest jedynym żywicielem trzyosobowej rodziny, tj. siedemnastoletniej, uczącej się córki i sześćdziesięciotrzyletniego brata. Wskazał, że jego utarg brutto za lipiec 2009 r. (w aktach sprawy znajduje się wydruk kasowy k.
- 38) wyniósł 5.608 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stwierdzić zatem należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści ww. przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to po stronie skarżącej leży obowiązek wykazania istnienia przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. "Sąd nie bada z urzędu faktu czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji" (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 62/05, nie publ.; z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, nie publ.; oraz z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04).
W niniejszej sprawie wniosek skarżącego, w ocenie Sądu zasługuje na uwzględnienie, bowiem wykazał on, że poniesienie przez niego kary pieniężnej w kwocie 3.500 złotych - przy utargu brutto w kwocie 5.608 złotych, mogłoby doprowadzić do znacznych i niepowetowanych - przez późniejszy zwrot ww. kwoty strat, co mogłoby w następstwie utrudnić prowadzenie przez niego firmy. Wykazany utarg brutto, z którego skarżący utrzymuje trzyosobową rodzinę i finansuje prowadzenie działalności gospodarczą, zdaniem Sądu nie pozwala na poniesienie nałożonej na niego kary pieniężnej bez wyrządzenia znacznej szkody.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.