Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 października 2015 r., Sąd odrzucił skargę spółki P. z siedzibą we [...] (dalej: skarżąca), wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych. Odpis rzeczonego postanowienia został doręczony skarżącej na adres pełnomocnika do doręczeń w kraju w dniu 18 listopada 2015 r.
Pismem z dnia 23 listopada 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie, które postanowieniem Sądu z dnia 11 grudnia 2015 r. zostało odrzucone, jako wniesione z uchybieniem terminu. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 362/16 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA), uchylił powyższe postanowienie, wskazując na potrzebę wyjaśnienia kwestii związanych z przekazaniem polskiemu operatorowi pocztowemu rzeczonego zażalenia.
Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Sąd ponownie odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 23 listopada 2015 r., jako wniesione z uchybieniem terminu.
Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła na ww. postanowienie zażalenie, w którym zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został poparty żadnymi dokumentami obrazującymi sytuację finansową skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.