Uzasadnienie
Decyzją z [...] czerwca 2009 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2009 r. nakładającą na skarżącego – P. P. karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego osób bez wymaganego zezwolenia. Przedmiotowa decyzja z [...] czerwca została odebrana przez skarżącego w dniu 20 lipca 2009 r. Dnia 20 sierpnia 2009 r. skarżący złożył do tutejszego sądu skargę na decyzję z [...] czerwca 2009 r., która postanowieniem Sądu z 21 października 2009 r. została odrzucona, z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia.
Następnie w dniu 29 listopada 2009 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że przekroczenie trzydziestodniowego terminu przewidzianego dla złożenia skargi wynikało z pomyłki przy jego obliczaniu, a ponadto wywołane było chorobą skarżącego i związanym z nią pobytem w szpitalu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do postanowień zawartych w art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 cyt. ustawy). Treść art. 88 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Zdaniem Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z załączonych do wniosku zaświadczeń wynika, iż skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od 20 maja do 31 sierpnia 2009 r. Nie wdając się w rozważania, czy jego choroba jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia skargi stwierdzić należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 1 września 2009 r. Oznacza to, iż przedmiotowy wniosek powinien być wniesiony najpóźniej w dniu 8 września 2009 r.
Zauważenia wymaga treść przepisu art. 87 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek nie został złożony za pośrednictwem organu, ale bezpośrednio do sądu. Nie został zatem dochowany tryb określony w art. 87 § 3 p.p.s.a. Jak zaś stanowi wcześniej wspomniany art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Za niedopuszczalny w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, jako złożony z naruszeniem wymaganego przepisami trybu (art. 87 § 3 p.p.s.a. a contrario).
Pogląd taki wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny (vide: postanowienie z 5 listopada 2009 r., I FZ 356/09), oddalając zażalenie strony skarżącej na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 88 p.p.s.a. merytoryczne rozpoznanie złożonego przez stronę skarżącą wniosku przez sąd administracyjny jest niedopuszczalne, a zatem Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.