Uzasadnienie
T. T. (dalej jako skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji.
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych do formularza kopii dokumentów wynika, iż skarżący otrzymuje rentę w wysokości 623 zł. netto miesięcznie. Żona skarżącego, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, uzyskuje dochód z tytułu emerytury w kwocie 725 zł. netto. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną a oboje z żoną są osobami chorymi. Skarżący oświadczył nadto, iż jedynym składnikiem majątku jest mieszkanie, nie posiadają natomiast z żoną żadnego innego majątku nieruchomego, majątku ruchomego, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Potwierdził przy tym, iż znana jest mu treść art. 233 § 1 Kodeksu karnego o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.
zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż uzyskiwany przez skarżącego oraz jego żonę łączny dochód sięga kwoty 1348 zł miesięcznie. Przy konieczności poniesienia bieżących kosztów utrzymania, w tym wydatków związanych ze stanem zdrowia obojga małżonków, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie dysponuje również żadnymi oszczędnościami, z których mógłby opłacić powyższe koszty.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.