Uzasadnienie
Z. O. – skarżący w niniejszej sprawie, wniósł za pośrednictwem Komisji Nadzoru Finansowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że nie posiada środków finansowych na jednorazową wpłatę. Dodał, że obecnie trwa egzekucja komornicza poprzednio nałożonej kary, która pokrywa jedynie koszty odsetek. Skarżący podkreślił, że egzekucja orzeczonej kary w kwocie 40.000 złotych jest niemożliwa ze względu na jego aktualną sytuację majątkową i wiązałaby się z dalszymi problemami zarówno dla niego, jak i jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza danych zawartych w aktach oraz zakres wyjaśnień poczynionych przez skarżącego w ramach uzasadnienia samego wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej, skłania Sąd do wniosku, że skoro miesięczne środki, jakimi dysponuje skarżący są skromne i pochodzą ze świadczenia emerytalnego w kwocie 1.529,62 złotych, wypłacanego od dnia 1 grudnia 2017 r., przy tym niezbędne koszty, jakie musi ponosić on co miesiąc kształtują się na poziomie około 1.100 złotych, a dodatkowo prowadzona jest wobec skarżącego egzekucja komornicza poprzednio nałożonej na niego kary, która pokrywa jedynie koszty odsetek, to konieczność uiszczenia kwoty 40.000 złotych orzeczonej zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, niewątpliwie wywoła po stronie skarżącego skutki określone treścią ww. przepisu.
W świetle powyższego, zdaniem Sądu, powołane przez skarżącego okoliczności wypełniają przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a..
Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji państwowej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.