Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 maja 2010 r. skarżąca – F. S.A. z siedzibą w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 27 kwietnia 2010 r. (k. 282 akt administracyjnych).
Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 11 czerwca 2011 r. (nadana w Urzędzie Pocztowym listem poleconym nr [...]) – k. 42 akt sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności do jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a).
Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r. została doręczona skarżącej w dniu 27 kwietnia 2010 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji II instancji, skarżąca powinna wnieść skargę we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 27 maja 2010 r. W sposób prawidłowy skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 11 czerwca 2010 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie, a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozstrzygnięty postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2011 r. odmawiającym skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 marca 2011 r. oddalił zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.