Uzasadnienie
W dniu 1 czerwca 2010 r. skarżąca, M. J., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Razem ze skargą skarżąca złożyła wniosek skierowany do organu "o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r....", co Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Powyższy wniosek skarżąca uzasadniła faktem, iż od 20 marca do 25 marca była obłożnie chora i nie mogła opuszczać domu, a o fakcie wydania zaskarżonej decyzji dowiedziała się w dniu 25 maja 2010 r. kiedy to otrzymała od organu pismo, stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącej o wydanie kopi akt.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzja z dnia [...] marca 2010 r. została nadana na adres skarżącej w dniu 19 marca 2010 r. Koresopondencja dwukrotnie awizowana w dniach 22 marca 2010 r. i 29 marca 2010 r. wróciła do organu z adnotacją nie podjęto w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek złożony przez skarżącą należało odrzucić.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie, należy zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt II FZ 1/2005 (LexPolonica nr 390396) niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż uchybienie terminowi określonemu w tym przepisie powoduje konsekwencje wskazane w art. 88 p.p.s.a., który stanowi, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek skarżącej uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie należało przyjąć, iż dniem w którym rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest dzień 7 kwietnia 2010 r., jako dzień następny po dniu 6 kwietnia 2010 r., w którym to dniu upłynął termin na odbiór przez skarżącą awizowanej przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, a zgodnie z art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego przyjmuje się, że w tym dniu skarżąca ją otrzymała. Wskazać także należy, iż według zaświadczenia lekarskiego dołączonego do wniosku skarżąca była obłożnie chora w dniach od 20 do 25 marca 2010 r., a wiec po tym okresie mogła odebrać korespondencję i skutecznie wnieść skargę.
Dlatego też złożenie przez skarżącą w dniu 1 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego), wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do wniesienia tegoż wniosku.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.