Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 marca 2026 r., nadanym za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 16 kwietnia 2026 r. (data stempla pocztowego, k. 24), [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z 3 marca 2026 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Decyzja zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem SKO w W..
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych potwierdzenia otrzymania decyzji wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 marca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez stronę warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję (wraz z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego) doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 marca 2026 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 15 kwietnia 2026 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez stronę w dniu następnym, tj. 16 kwietnia 2026 r. – co jednoznacznie wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie zawierającej skargę, a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Termin do złożenia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Nadto jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu.
Sąd nadmienia, że w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Reasumując powyższe rozważania, Sąd zaznacza, że jednym z warunków rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia i przeprowadzenia kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 sentencji, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.