Uzasadnienie
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 21 września 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1099/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Powodem zawieszenia postępowania było powzięcie przez Sąd informacji o skierowaniu przez O. w W. do Trybunału Konstytucyjnego RP wniosku o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20 i 22 w zw. z art. 31 ust 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw.
Odpis postanowienia Sądu z dnia 21 września 2007 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 3 października 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 87).
W dniu 28 września 2007 r. (data nadania pisma) pełnomocnik organu złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 28 marca 2008 r. do akt sprawy dołączono kserokopię postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 marca 2008 r. o nieuwzględnieniu zażalenia wniesionego przez O. od postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 listopada 2007 r. o odmowie nadania biegu wnioskowi ww. organizacji o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20 i 22 w zw. z art. 31 ust 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do zapisów art. 128 § 1 Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia (...). Zakończenie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym z wniosku o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20 i 22 w zw. z art. 31 ust 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw, obligowało Sąd do podjęcia zawieszonego postępowania.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Ponadto, stosownie do zapisów art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne (...).
Niezależnie od wywodów zażalenia podkreślić należy, iż termin do wniesienia środka odwoławczego, jakim jest zażalenie rozpoczyna bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy postanowienie Sądu z dnia 21 września 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1099/07 zostało doręczone pełnomocnikowi organu w dniu 3 października 2007 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg 4 października 2007 r.
W doktrynie przyjmuje się, iż o niedopuszczalności zażalenia możemy mówić wówczas, gdy zażalenie zostało wniesione przed doręczeniem orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem (v. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz J. P. Tarno Lexis Nexis Warszawa 2008, str. 453). Zatem złożone przez pełnomocnika organu w dniu 28 września 2007 r. zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 21 września 2007 r. należało odrzucić jako przedwczesne.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne. Ponadto, działając w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia. O zwrocie w całości uiszczonego przez stronę wpisu sądowego od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 3 lit a wyżej cyt. ustawy.